Architektura monastyczna w Europie Centralnej X-XI wieku. Formy i inspiracje artystyczne

Publikacja poświęcona jest najstarszej architekturze monastycznej Polski, Czech i Węgier do schyłku XI wieku. W ujęciu porównawczym przedstawiono fundacje klasztorne funkcjonujące na terenach trzech kształtujących się wówczas organizmów politycznych Europy Centralnej – władztw Piastów, Przemyślidów i Arpadów.

Autorka zestawia wyniki badań archeologicznych, architektonicznych i historycznych, prezentując aktualny stan wiedzy na temat najwcześniejszych kościołów klasztornych regionu. Szczególną uwagę poświęcono zagadnieniom związanym z chronologią zabytków, ich formą architektoniczną, funkcjonowaniem przestrzeni liturgicznej oraz problematyką fundacji monastycznych w kontekście przemian politycznych, społecznych i religijnych zachodzących w Europie Środkowej przełomu X i XI wieku.

Analiza rozwiązań formalnych świątyń pozwala spojrzeć na architekturę nie tylko jako na świadectwo rozwoju sztuki budowlanej, lecz także jako nośnik treści symbolicznych oraz element organizujący życie wspólnot monastycznych. Książka ukazuje związki między architekturą, liturgią i ideologią władzy, wpisując dzieje najstarszych klasztorów Europy Centralnej w szeroki kontekst kultury średniowiecznej.

Publikacja stanowi cenne opracowanie dla badaczy historii sztuki, archeologii, historii średniowiecznej i studiów nad monastycyzmem, a także dla wszystkich zainteresowanych początkami architektury sakralnej w Europie Centralnej.

Publikacja została wydana w ramach współpracy z Fundacją Chronić Dobro.

Projekt dofinansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Nauki w ramach Programu Doskonała nauka II.